Posts

Er worden posts getoond met het label voorstelling

TIEN

Afbeelding
  TIEN -  een theaterstuk van Danny Timmermans bij Heists Kamertoneel TIEN is de titel van een gloednieuw toneelstuk dat dit najaar in première ging bij het Heists Kamertoneel in Heist-op-den-Berg. Als trouwe bezoeker van dit echt wel gezellige theaterzaaltje keek ik hiernaar uit. Bij mijn allereerste bezoek zat ik op de voorste rij, met mijn voeten bijna letterlijk in het decor, wat al een ervaring op zich was. Deze keer zat ik jammer genoeg iets verder naar achter, maar de intieme sfeer en het directe contact met de acteurs bleven onveranderd geweldig. Ik deel dus net zoals vorige keer graag mijn ervaringen met Tien en waarom ook dit stuk mij heeft begeesterd. Achtergrond: Danny Timmermans en de creatie van Tien Vlaams acteur Danny Timmermans (uit Lier) - bekend van jeugdseries als W817 en Buiten de zone , en recent nog als drugsbaron Chris in de soap Thuis -  heeft speciaal voor het Heists Kamertoneel dit nieuwe stuk geschreven. Na een succesvolle samenwerking v...

Kritisch over 'Kroost'

Afbeelding
Cabaret... met een rare hotdog als valse start  Afgelopen zondag trok ik met vier collega-studenten naar cultuurhuis Arenberg in Antwerpen voor Kroost , de nieuwe voorstelling van cabaretduo Grof Geschud. Altijd gezellig! Net zoals alle vorige keren dat we  eropuit trokken  met 'de klasgenootjes’ om cultuur te beleven. We besloten vooraf snel iets te eten en ik was zo dom om een hotdog te bestellen. Waarom dom? Omdat een hotdog niet meteen de beste keuze is op een Mexicaanse menukaart, zo bleek. Die vreemde hotdog-vibe trok zich, voor mij persoonlijk, helaas door naar het theaterstuk – wat veelbelovend begon, eindigde voor mij met gemengde gevoelens. Veelbelovende start Myrthe van Velden en Lander Severins (Grof Geschud) tot hun nek in troebel, groen water, suggererend dat ze figuurlijk kopje onder gaan in de uitdagingen van familie en ouderschap. De voorstelling startte ook effectief sterk:  Grof Geschud opende met een komische tweestemmige zangintro – e...

Van den vos, een ram, een haas en… een aap?!

Afbeelding
  Van den vos die amoc maecte Frank als Koning Nobel, maar in deze voorstelling gewoon 'Leeuw' Eerlijk? Ik had geen idee waar mij aan te verwachten. Ik wist zelfs niet dat Frank Focketyn erin meespeelde, wat op zich voor mij al reden genoeg had geweest om naar deze voorstelling te gaan. Maar goed, daar zat ik dan, in Cultuurhuis Corso in Berchem, tussen een gezellige bende collega-studenten Nederlands, klaar voor een eigentijdse bewerking van Van den vos Reynaerde . Middeleeuws dierenepos, zeg je? Wacht... Van tekst naar tekstmachine Wat me het meest van mijn sokken blies? De acteurs die in razend tempo schakelden tussen personages . Inge Paulussen sprong eruit – en niet enkel letterlijk. De manier waarop zij van een onnozele ram met Limburgs accent  switchte  naar een hyperactieve haas die halve pagina's slamtekst uitspuwde, was ronduit fenomenaal. Je hoorde het publiek een collectieve ' wauw'  denken. En ik dacht alleen maar: leer die tekst maar eens uit je...

De laatste kans, en we hebben die benut.

Afbeelding
De Laatste Kans:  een intieme theaterervaring vol hilariteit Onlangs had ik het genoegen om de komedie De Laatste Kans bij te wonen, uitgevoerd door het Heists Kamertoneel. Deze voorstelling, geschreven door Jeroen Maes en geregisseerd door Leo De Vos, vond plaats in het knusse theater aan de Kattestraat 1 in Heist-op-den-Berg. Met slechts 84 zitplaatsen bood de zaal een ongeëvenaarde intimiteit, waardoor het publiek zich letterlijk midden in het decor bevond. Alsof je een gigantische TV pal voor je neus hebt We zaten op de eerste rij, zo dicht bij het podium dat mijn voeten bijna deel  uitmaakten van het decor. Deze nabijheid zorgde voor een unieke ervaring; de acteurs speelden op armlengte afstand, wat de emoties en komische momenten des te intenser maakte. De interactie tussen publiek en spelers werd hierdoor versterkt, wat leidde tot spontane lachsalvo's en een gevoel van betrokkenheid bij het verhaal. Moest je dit theater ooit bezoeken, probeer stoelen op die eerste rij t...

Intermezzo: dan toch een korte voorstelling!

Afbeelding
Hiervan kregen we een zeer geslaagd voorproefje.   Dag Vreemde Man In de klas waar woorden vloeien, stond Evi op, stem luid en krachtig. Haar voordracht vol passie, treffend, raakte mijn snaar, intens en machtig. 'Dag Vreemde Man' zong ze moedig, Met vuur, gevoel en vooral toonvastig. Een tweestrijd tussen feminisme, maar ook een hunkering, waarachtig. Evi, met je stem vol passie, jouw voordracht roerde mijn ziel. Je bracht de woorden van een ander, maar gaf ze vleugels, maakte ze 'real'.