Cultuurportfolio Nederlands

Turks fruit    (of hoe een boek me terugkatapulteerde naar een veel te vroege filmervaring) Sommige beelden blijven op je netvlies gebrand, zeker wanneer je eigenlijk nog veel te jong bent om te begrijpen wat je allemaal ziet. Turks fruit is zo'n netvliesbrander. Ik zag de film gewoon op tv, mama en papa niet in de buurt, ergens rond mijn twaalfde, op véél te vroege leeftijd voor dat soort beelden. En als je de verfilming van het boek ooit gezien hebt, zul je wel begrijpen dat mijn focus toen uiteraard niet lag op de echte thema’s van het verhaal: verlies, aftakeling en rauwe eerlijkheid. Dus die titel is altijd blijven hangen. Net als het beeld van Monique van de Ven (mijn eerste tv-liefde, zonder enige schaamte toegegeven). Rutger Hauer, Jan Wolkers en Monique van de Ven Van een flashback naar mijn verre jeugd, fast-forward naar enkele weken geleden  Ik wandelde de bib in Olen binnen. Vaste routine: eerst richting de promotafel, die altijd lijkt te weten wat ik nodig...

MAUS: een graphic novel die de geschiedenis op een levendige manier presenteert Wanneer we het hebben over graphic novels die geschiedenis en emotie samenbrengen op een indringende manier, is Maus van Art Spiegelman schoolvoorbeeld. Maus is meer dan alleen een 'stripboek'; het is een diepgaande verkenning van een van de meest duistere hoofdstukken uit de geschiedenis, namelijk de Holocaust. Door zijn unieke stijl en verteltechniek weet Spiegelman op briljante wijze een verhaal te vertellen dat persoonlijk, pakkend en menselijk is. Een originele vertelstructuur Maus trekt meteen de aandacht met zijn toch wel unieke visuele stijl en de manier waarop het verhaal verteld wordt.   Art Spiegelman gebruikt een antropomorfe aanpak, waarbij verschillende bevolkingsgroepen worden afgebeeld als dieren: joden als muizen, Duitsers als katten, en Polen als varkens. Deze keuze lijkt op het eerste gezicht eenvoudig, maar het voegt wel degelijk een extra laag betekenis toe aan het verhaal...

Dacht ik even een nieuwe term uit te gaan vinden maar blijkbaar bestaat de mannelijke tegenhanger voor chicklit al, namelijk een 'guylit ' of 'ladlit':   Tegenhanger van chicklit. Wordt ook wel guylit genoemd.  Modieuze term voor moderne romans over jonge mannen door jonge mannen. Meestal is de protagonist een zelfbetrokken jongeman met bindingsangst en speelt het verhaal zich af in een grote stad ( (DBNL, 2012) Maar is dit boek wel zo simpel in die categorie te plaatsen?  Er een blogpost over schrijven wordt al even moeilijk merk ik nu, omdat ik graag zo eerlijk en rechtuit zou willen zijn als de schrijver, omdat ik over de treffende gelijkenissen met mijn ooit zo turbulente leven zou willen schrijven, omdat ook ik  op misschien te jonge leeftijd  ooit Monique Van de Ven in Turks Fruit aan het werk zag en ze zo mijn eerste TV-liefde werd...(als je googelt naar foto's van Monique, typ er dan a.u.b. 'jaren 70' bij want ondertussen heeft de tijd niet stille g...