Cultuurportfolio Nederlands

  Hoge verwachtingen beginnen bij de koffiemachine Tijdens een online lezing van Redwane Bouttaouane, programmaleider en trainer bij het Leerinstituut, stond één scherpe vraag centraal: Geloven we écht dat alle leerlingen kunnen leren en groeien… en handelen we daar ook naar? Hij begint niet in het klaslokaal, maar aan de koffiemachine. Want daar hoor je zinnen als: “Van die klas moet je niet te veel verwachten.” “Ik ken zijn vader, de appel valt niet ver van de boom.” Volgens Bouttaouane zijn dat geen losse opmerkingen, maar signalen van lage verwachtingen. En die bepalen mee hoe we straks lesgeven: hoeveel tijd we iemand geven, hoeveel we doorvragen, hoe snel we beslissen dat ‘het toch niets wordt’. We zijn minder neutraal dan we denken Niemand kijkt volledig objectief naar leerlingen. Onze verwachtingen worden gekleurd door onder meer: eerdere resultaten broertjes of zusjes die we al kenden labels (ADHD, dyslexie, ASS…) taal, accent, dialect kleding, verzorging en ...

Cabaret... met een rare hotdog als valse start  Afgelopen zondag trok ik met vier collega-studenten naar cultuurhuis Arenberg in Antwerpen voor Kroost , de nieuwe voorstelling van cabaretduo Grof Geschud. Altijd gezellig! Net zoals alle vorige keren dat we  eropuit trokken  met 'de klasgenootjes’ om cultuur te beleven. We besloten vooraf snel iets te eten en ik was zo dom om een hotdog te bestellen. Waarom dom? Omdat een hotdog niet meteen de beste keuze is op een Mexicaanse menukaart, zo bleek. Die vreemde hotdog-vibe trok zich, voor mij persoonlijk, helaas door naar het theaterstuk – wat veelbelovend begon, eindigde voor mij met gemengde gevoelens. Veelbelovende start Myrthe van Velden en Lander Severins (Grof Geschud) tot hun nek in troebel, groen water, suggererend dat ze figuurlijk kopje onder gaan in de uitdagingen van familie en ouderschap. De voorstelling startte ook effectief sterk:  Grof Geschud opende met een komische tweestemmige zangintro – e...

  Over hoe een gezinsuitstap een herinnering uit het verleden oprakelde – en overschreef. Afgelopen maand trokken we er met het gezin nog eens op uit naar Brussel, op een soort nostalgietrip. Bestemming: het Atomium. In mijn hoofd was dat nog steeds die imposante bolconstructie vol Belgische trots en geschiedenis, een staalkaart van Expo 58 met retro interieurs, filmpjes over de wereldtentoonstelling en vitrinekasten vol designklassiekers en Belgische hebbedingen.  Wat we kregen? Een veel te dure wandeling door een soort discotheek voor gezinnen met jonge kinderen. Begrijp me niet verkeerd: ik hou van kunst, en ik ben geen zuurpruim die geen lichtinstallatie kan smaken. Maar wat ooit voelde als een ode aan Belgische ingenieurskunst en een lesje patriottisme-in-bescheiden-verpakking, is nu voor 80% omgevormd tot een povere lichtshow die zichzelf “kunst met licht” noemt. Het was net alsof de herinnering aan mijn jeugdvakantie op cassette was opgenomen en iemand er per ongeluk o...

  Laureatenvoorstelling Woord  Op zaterdag 28 september 2024 vond in de Zwartzusterkapel in Lier de laureatenvoorstelling Woordkunst-Drama plaats, een jaarlijkse traditie van de Podiumacademie Lier. Dit jaar stonden vier laureaten centraal, met krachtige en actuele onderwerpen die werden gebracht door verschillende jonge talenten, waaronder ons aller bekende, Evi Verellen. Een gemiste start De avond begon met een werk van twee meisjes, maar jammer genoeg viel dit eerste stuk voor mij grotendeels in het water. Het verstaan was moeilijk en laat dat nu net zeer belangrijk bij een woordvoordracht.Daardoor ging voor mij dus veel van de betekenis verloren. Hoewel de inzet en het enthousiasme van de performers voelbaar waren, kon ik als kijker en luisteraar de boodschap niet volledig vatten. Daarom laat ik dit stuk dan verder ook buiten beschouwing in mijn bespreking. Evi Verellen: Alle meisjes aan de macht Het tweede werk, gebracht door Evi Verellen, wist wel meteen indruk te maken....

  Op 14 november 2024 woonde ik het onderwijscafé 'Generatieve AI in het onderwijs' bij in Thomas More Vorselaar. Met Barend Last als spreker werd een boeiende mix van praktische tips en kritische reflectie, maar ook, met vaak een humoristische insteek, inspirerende ideeën aangeboden. De sessie was gericht op leerkrachten, studenten in het hoger onderwijs en onderwijsprofessionals, met als doel het bewust en verantwoord inzetten van AI in de klas. Kansen en uitdagingen Het programma startte met een introductie waarin Barend Last de kansen  en  uitdagingen van AI belichtte. Hij benadrukte hoe tools zoals ChatGPT kunnen bijdragen aan differentiatie in de klas en het ontwikkelen van kritische denkvaardigheden bij leerlingen. Last presenteerde voorbeelden uit zijn boek Chatten met Napoleon , zoals hoe leerlingen kunnen leren om feitelijke onjuistheden in AI-gegenereerde teksten te herkennen. Hij moedigde docenten aan om AI als een aanvulling te zien op hun werk in plaats ...