Cultuurportfolio Nederlands

  Waargebeurd verhaal over de donkerste nacht van Penzberg (april 1945) Nachtzwart    De donkerste bladzijde van een Duits mijnwerkersstadje aan het einde van WOII Donker. Donkerder. Nachtzwart. Dat is exact hoe Kirsten Boie de laatste dagen van WOII in het Duitse Penzberg neerpende. Geen sprookje, geen romantiek, maar een rauw verhaal waarin gewone mensen - buren, vaders, zonen - plots voor onmogelijke keuzes staan. Het boek Nachtzwart vertelt het waargebeurde verhaal van april 1945. Terwijl op de radio te horen is dat de oorlog voorbij is, weigeren enkele fanatieke Wehrmachtsoldaten die boodschap te accepteren. Wat volgt is een golf van willekeurig geweld: de 'dag van de moorden', de 'nacht van de moorden'... We volgen Schorsch (15, Hitlerjugend) die smoorverliefd is op Marie, dochter van een van de door de nazi’s afgezette burgemeesters. Hun levens raken verstrengeld met gebeurtenissen waar ze zelf totaal geen controle over hebben.  Thema’s die eruit springen •...

  Nee, dit zijn niet mijn stiletto's     Gerust me  Ontbang me ...  Ommouw me ... ...of hoe een mouw plots heel veel kan betekenen Poëzie en kleding, dat lijkt op het eerste gezicht geen makkelijke match. Je verwacht eerder de zee, de maan of een dramatische liefdesverklaring. Maar Ted van Lieshout dacht duidelijk: “Weet je wat, ik kijk gewoon eens in mijn kleerkast.” En daar is een heel mooi boekje uit ontsproten. Mooi, omwille van de teksten natuurlijk, maar zeker ook omdat het gevuld is met simpele, maar artistieke foto's die je zo zou kunnen inkaderen en aan je muur hangen.  Het boek Ommouw me telt 96 pagina’s vol gedichten waarin taal en beeld elkaar vinden. Kledingstukken spelen de hoofdrol: ze zijn geen stomme lapjes stof, maar dragers van herinneringen, verlangen en verlies. De titel alleen al... Ommouw me : je hoort “omarm me”, je ziet “mouw”. En meteen zit je in die spanning tussen nabijheid en leegte. Is een mouw waar geen arm meer in zit nog...

Heerleuk Ik ben me ervan bewust: je moet woorden als 'leuk' vermijden in een recensie, want wat zegt 'leuk' nu eigenlijk... Maar dit boek wás gewoon 'leuk', het leukste boek over poëzie dat ik al gelezen heb (toegegeven, dat zijn er niet zó veel). En toch was het net dat; ik las het in bed, kon het met moeite wegleggen, omdat het zó leuk was. Het was een dekentje bovenop mijn dekbed. In het Engels heb je er een beter woord voor: 'comforting'. Ik kan niet direct een beter Nederlands equivalent bedenken.   Een boek dat je aanzet om poëzie niet alleen te lezen , maar ook te beleven . Dat is wat Hans en Monique Hagen met Poëzie HARDOP  voor elkaar krijgen. En geloof me: het werkt. Ik betrapte mezelf er al snel op dat ik passages begon te fluisteren, te mompelen. Van alles wat! Van Drs. P tot Hadewijch tot... Jan/Jeanne met de pet...  (die weleens een bekende of erkende dichter zou kunnen worden als hij/zij zo verder doet) . De bundel is eigenlijk een speelse...

Het geheugenboek Af en toe vind je een boek dat niet alleen indruk op je maakt, maar je ook aan het denken zet over het leven zelf. Het geheugenboek  van Lara Avery is zo'n boek dat deze impact heeft. Het vertelt het aangrijpende verhaal van Sammie McCoy, een ambitieus meisje geconfronteerd met een zeldzame, dodelijke aandoening. Wat dit boek zo bijzonder maakt, is hoe Sammie haar avontuur documenteert door middel van een 'geheugenboek', met als doel herinneringen en dromerige gedachten te bewaren wanneer haar geheugen begint te falen Een unieke stem die raakt De grootste troef van Avery ligt in het authentieke en ongefilterde perspectief van Sammie. Het gebruik van de dagboekvorm zorgt voor een intieme leeservaring waarbij de lezer wordt ondergedompeld in Sammies gedachten, humor en angsten. Sammies verhaaltoon balanceert scherpte en hoop, wat haar verhaal toegankelijk en hartverscheurend maakt. Dit directe perspectief maakt Sammies strijd met haar ziekte niet alleen pijnl...

MAUS: een graphic novel die de geschiedenis op een levendige manier presenteert Wanneer we het hebben over graphic novels die geschiedenis en emotie samenbrengen op een indringende manier, is Maus van Art Spiegelman schoolvoorbeeld. Maus is meer dan alleen een 'stripboek'; het is een diepgaande verkenning van een van de meest duistere hoofdstukken uit de geschiedenis, namelijk de Holocaust. Door zijn unieke stijl en verteltechniek weet Spiegelman op briljante wijze een verhaal te vertellen dat persoonlijk, pakkend en menselijk is. Een originele vertelstructuur Maus trekt meteen de aandacht met zijn toch wel unieke visuele stijl en de manier waarop het verhaal verteld wordt.   Art Spiegelman gebruikt een antropomorfe aanpak, waarbij verschillende bevolkingsgroepen worden afgebeeld als dieren: joden als muizen, Duitsers als katten, en Polen als varkens. Deze keuze lijkt op het eerste gezicht eenvoudig, maar het voegt wel degelijk een extra laag betekenis toe aan het verhaal...

Dit boek, geschreven vanuit het perspectief van een vijftienjarige jongen genaamd Christopher Boone, biedt een kijk op de wereld door de ogen van iemand met het syndroom van Asperger. Intrigerende vertelstijl en structuur     In dit kort fragment kan je kennismaken met de schrijfstijl en gedachtegang, en natuurlijk een priemgetal als hoofdstuknummering.   Wat meteen opvalt aan Haddons werk is de ongebruikelijke vertelstijl. Christopher, de protagonist, vertelt het verhaal in de eerste persoon en de structuur van het boek weerspiegelt zijn analytische en logische manier van denken. De hoofdstukken zijn genummerd volgens de priemgetallen, wat meteen een indicatie geeft van Christophers bijzondere relatie met wiskunde en logica. Deze keuze draagt niet alleen bij aan de authenticiteit van zijn stem, maar zorgt er ook voor dat de lezer zich kan inleven in zijn manier van denken en waarnemen. Het is natuurlijk wel even wennen wanneer je leest vanuit het perspectief van ee...

'Stiefkind', een 12+ jeugdroman van Selma Noort  Een tijdje geleden begon ik dit boek te lezen maar besloot het toen door omstandigheden (lees: net iets dringendere deadlines) even aan de kant leggen. Maar zelfs met die tussenpauze van toch een tweetal maanden kon ik recent de draad met gemak terug oppikken zonder het gevoel te hebben dat ik 'niet meer in het verhaal zat'.  Het boek begint dan ook met een heftige scè ne waarin Virginia ruzie maakt met haar moeder. Daarna pas lees je hoe het zover is gekomen.   Virginia is een vijftienjarig meisje dat sinds haar zevende bij haar vader en stiefmoeder woont. Haar biologische moeder, Jill, is een chaotische vrouw die niet goed voor haar kan zorgen. Virginia besluit om de herfstvakantie bij haar moeder door te brengen, maar dat loopt anders dan ze had verwacht. Onderweg naar haar moeder ziet ze hoe een groep hooligans een conducteur mishandelt. Ze filmt stiekem de daders met haar telefoon, in de hoop dat ze gepakt worden. Ma...