Reacties

 REACTIES OP COLLEGABLOGPOSTS




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De eerste verrassing in mijn valies

Afbeelding
  Nee, dit zijn niet mijn stiletto's     Gerust me  Ontbang me ...  Ommouw me ... ...of hoe een mouw plots heel veel kan betekenen Poëzie en kleding, dat lijkt op het eerste gezicht geen makkelijke match. Je verwacht eerder de zee, de maan of een dramatische liefdesverklaring. Maar Ted van Lieshout dacht duidelijk: “Weet je wat, ik kijk gewoon eens in mijn kleerkast.” En daar is een heel mooi boekje uit ontsproten. Mooi, omwille van de teksten natuurlijk, maar zeker ook omdat het gevuld is met simpele, maar artistieke foto's die je zo zou kunnen inkaderen en aan je muur hangen.  Het boek Ommouw me telt 96 pagina’s vol gedichten waarin taal en beeld elkaar vinden. Kledingstukken spelen de hoofdrol: ze zijn geen stomme lapjes stof, maar dragers van herinneringen, verlangen en verlies. De titel alleen al... Ommouw me : je hoort “omarm me”, je ziet “mouw”. En meteen zit je in die spanning tussen nabijheid en leegte. Is een mouw waar geen arm meer in zit nog...
Read more »

Kritisch over 'Kroost'

Afbeelding
Cabaret... met een rare hotdog als valse start  Afgelopen zondag trok ik met vier collega-studenten naar cultuurhuis Arenberg in Antwerpen voor Kroost , de nieuwe voorstelling van cabaretduo Grof Geschud. Altijd gezellig! Net zoals alle vorige keren dat we  eropuit trokken  met 'de klasgenootjes’ om cultuur te beleven. We besloten vooraf snel iets te eten en ik was zo dom om een hotdog te bestellen. Waarom dom? Omdat een hotdog niet meteen de beste keuze is op een Mexicaanse menukaart, zo bleek. Die vreemde hotdog-vibe trok zich, voor mij persoonlijk, helaas door naar het theaterstuk – wat veelbelovend begon, eindigde voor mij met gemengde gevoelens. Veelbelovende start Myrthe van Velden en Lander Severins (Grof Geschud) tot hun nek in troebel, groen water, suggererend dat ze figuurlijk kopje onder gaan in de uitdagingen van familie en ouderschap. De voorstelling startte ook effectief sterk:  Grof Geschud opende met een komische tweestemmige zangintro – e...
Read more »

Van den vos, een ram, een haas en… een aap?!

Afbeelding
  Van den vos die amoc maecte Frank als Koning Nobel, maar in deze voorstelling gewoon 'Leeuw' Eerlijk? Ik had geen idee waar mij aan te verwachten. Ik wist zelfs niet dat Frank Focketyn erin meespeelde, wat op zich voor mij al reden genoeg had geweest om naar deze voorstelling te gaan. Maar goed, daar zat ik dan, in Cultuurhuis Corso in Berchem, tussen een gezellige bende collega-studenten Nederlands, klaar voor een eigentijdse bewerking van Van den vos Reynaerde . Middeleeuws dierenepos, zeg je? Wacht... Van tekst naar tekstmachine Wat me het meest van mijn sokken blies? De acteurs die in razend tempo schakelden tussen personages . Inge Paulussen sprong eruit – en niet enkel letterlijk. De manier waarop zij van een onnozele ram met Limburgs accent  switchte  naar een hyperactieve haas die halve pagina's slamtekst uitspuwde, was ronduit fenomenaal. Je hoorde het publiek een collectieve ' wauw'  denken. En ik dacht alleen maar: leer die tekst maar eens uit je...
Read more »